Marta Mota
De etiologie van ernstige depressieve stoornis (MDD) blijft slecht begrepen, maar een leidende hypothese wijst neuroinflammatie aan als onderdeel van de pathofysiologie. Ooit gezien als een leverafhankelijke perifere systeem, wordt complement nu erkend als lokaal geproduceerd door neuronen en gliale cellen en fungeert het als brug tussen het aangeboren immuunsysteem en synaptische plasticiteit en neuroontwikkeling/neurodegeneratie. Eerdere klinische studies hebben verhoogde niveaus van complement-eiwitten in het serum gerapporteerd bij personen met MDD vergeleken met gezonde controles.
Mijn PhD-project maakt deel uit van een multidisciplinair iCNS-team dat het complementsysteem onderzoekt, van eiwitstructuur tot functionele cascade-analyses onder zowel homeostatische als ziektecondities. We streven ernaar complementexpressie en de relatie met neurogliale cellen te karakteriseren in een cohort MDD-patiënten verkregen uit het Netherlands Brain Bank–Psychiatry. Daarnaast zullen we beschikbare antilichamen gericht tegen complement-eiwitten gebruiken en nanobodies en op activiteit gebaseerde probes ontwikkelen om geactiveerde eiwitvormen te visualiseren. Deze chemische hulpmiddelen zullen worden getest en geoptimaliseerd in een geavanceerd platform op basis van muriene corticale organotypische snijculturen, waarmee we complementroutes kunnen manipuleren onder gezonde en neuroinflammatoire omstandigheden. Live imaging bij muizen, in combinatie met patch-clamp-opnames van piramidale neuronen en interneuronen, zullen worden gebruikt om de spatiotemporale dynamiek van het complementsysteem te onderzoeken.
Door deze benaderingen te combineren, verwachten we dieper inzicht te krijgen in de mechanistische rol en het therapeutische potentieel van complement bij MDD.